Je in een ander verplaatsen is het vermogen om dingen te zien vanuit zijn perspectief. Dat is niet gemakkelijk. Stel nu dat je niets met die ander gemeen hebt? Of dat je enorm gekwetst bent door wat hij heeft gedaan? Alleen al het idee om te proberen de andere kant van het verhaal te zien kan een uitdaging zijn. En als we een poging wagen, levert het ons altijd meer op dan we ooit hadden kunnen bedenken. Mijn adoptiemoeder zei eens: ‘Als je vrede wilt, praat dan niet met je vrienden, praat met je vijanden.’

Je in een ander verplaatsen is een bewuste keuze. Als je iemand woorden of daden niet begrijpt, probeer je dan voor te stellen wat er misschien in zijn leven gebeurt. Waarom reageert hij op deze manier? Waar woont hij? Met wie woont hij? Wat gebeurt er in zijn leven? Vraag je af of zijn daden misschien een afspiegeling zijn van iemand die tevreden is, of van iemand die het moeilijk heeft in zijn leven.

Als mensen anderen pijn doen, is dat dikwijls niet persoonlijk bedoeld. Vaak reageren ze op hun opvoeding, gebeurtenissen of ervaringen uit hun jeugd die jaren geleden hebben plaatsgevonden. Door ons af te vragen waarom en hoe ze tot hun keuzes komen, kunnen we anders gaan denken over onze zogenaamde vijanden.

Ik kwam een keer het volgende citaat tegen: ‘Vier plus acht is twaalf, maar dat geldt ook voor zes plus zes.’ Iemands perspectief is misschien anders dan dat van jou. Dat betekent nog niet dat dat van hem verkeerd is. We kunnen allemaal op een andere manier tot dezelfde of andere conclusies komen (en geen ervan is beter of slechter), omdat we allemaal anders zijn.